Drukuj

 Czaplinek (dawniej Tempelbork, niem. Tempelburg) – miasto w północno-zachodniej Polsce, w województwie zachodniopomorskim, w powiecie drawskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Czaplinek. Położone między jeziorami Drawsko a Czaplino.

Według danych z 31 grudnia 2009 roku miasto miało 6838 mieszkańców

Czaplinek leży na Pojezierzu Drawskim, między jeziorami Drawsko a Czaplino, na skrzyżowaniu drogi krajowej nr 20 z drogami wojewódzkimi nr 163, nr 171 i nr 177, w odległości ok. 125 km od Szczecina, 95 km od Koszalina, 65 km od Piły.

Według danych z 1 stycznia 2010 powierzchnia miasta wynosi 13,62 km².

W latach 1946–1950 miasto administracyjnie należało do woj. szczecińskiego, a w latach 1950–1998 do woj. koszalińskiego.

Jedna z części miasta posiada nazwę Zawada.

Najstarsze ślady osadnictwa, pochodzące sprzed 2500 lat, odkryto na wyspie Bielawa na jeziorze Drawsko i w Starym Drawsku. Na początku naszej ery byli tu germańscy Goci, po nich przyszli Słowianie, których gród w XII wieku najprawdopodobniej spalił Bolesław Krzywousty, włączając słowiańskie Pomorze do Polski.

W tamtych czasach była tu granica polsko-pomorska i pomorsko-wielkopolska, wykorzystująca przesmyk między jeziorami jako naturalną przeszkodę.

Jesienią 1286 roku książę wielkopolski Przemysław II, sprowadził na ten teren rycerzy Zakonu Świątyni Jerozolimskiej, którzy zbudowali Świątynny Gród – Tempelborh/burg obok istniejącej osady rybackiej. Około 1300 roku ziemia czaplinecka została włączona do Brandenburgii, a potem do biskupstwa kamieńskiego. W 1368 roku ziemie te nabył Kazimierz III Wielki. W rękach polskich Czaplinek pozostawał do 1668 roku, kiedy to przeszedł we władanie Brandenburgii.

W wieku XVII wieku miasto przeżywało bardzo ożywiony rozwój. Czaplinka nie omijały w tym czasie wielkie pożary, które niszczyły miasto prawie w całości. W 2. poł. XVIII wieku zamek Drahim stopniowo tracił znaczenie na rzecz miasta, a zamek zaczął popadać w ruinę. Pod koniec XIX wieku doprowadzono do miasta linię kolejową. Rozpoczęła się budowa dróg, brukowanych ulic, sieci gazowniczej, powstała poczta wraz z telegrafem. W okresie II wojny światowej w Czaplinku i jego okolicach, utworzono obóz pracy dla jeńców radzieckich, a spora grupa Polaków była zatrudniona przez Niemców jako robotnicy przymusowi.

Miasto znajdowało się na linii niemieckiego oporu zwanej Pommersche Seenstellung – (pol. Wał Pomorski) i było bronione przez oddziały SS. Po przełamaniu głównych pozycji Wału Pomorskiego w kierunku Czaplinka nacierały oddziały 7 pułku 3 Dywizji Piechoty. Trzy bataliony wspierane przez pododdziały artylerii zdobyły miasto 3 marca 1945 roku.

Po wojnie miasto powoli straciło swój rolniczy charakter, pełniąc funkcję zaplecza rolniczego, a główny przemysł oparł się o elektronikę i turystykę.

Na polskiej mapie wojskowej z 1938 r. podano polski egzonim Czaplinek. Po przejęciu miasta przez administrację polską przejściowo używano nazwy Czaplice, nazwę Czaplinek wprowadzono formalnie 12 listopada 1946.

Zabytki chronione prawem:

  • układ urbanistyczny (śródmieście), nr rej. 438 z dnia 19 marca 1965 r.
  • kościół pw. Świętej Trójcy z XIII wieku, odrestaurowany w 1725 r., nr rej. 191 z dnia 29 kwietnia 1959, kościół parafialny parafii Świętej Trójcy
  • dzwonnica drewniana przy kościele parafialnym z XVIII wieku, nr rej. 191 z dnia 29 kwietnia 1959 r.
  • kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego z 1829 r., nr rej. 436 z dnia 19 marca 1965, kościół filialny parafii Świętej Trójcy,
  • ratusz z 1845 r., ul. rynek 6, nr rej. 439 z dnia 19 marca 1965 r.
  • dawny budynek warsztatowo-mieszkalny przy ul. Studziennej 2.

Miasto znane jest z Międzynarodowego Zlotu Miłośników motocykli Harley-Davidson. Odbywa się tu również wystawa gołębi.

Miejscową drużyną piłkarską jest „Lech” Czaplinek grający obecnie w grupie pomorskiej klasy okręgowej. W sezonach 2002–2004 oraz 2007/2008 klub grał w grupie zachodniopomorskiej IV ligi. „Lech” posiada 5 sekcji wiekowych (Młodzik Młodszy, Młodzik, Junior Młodszy i Starszy oraz Senior). Klub posiada własny stadion na ponad 250 miejsc, przy ulicy Parkowej. W klubie można trenować również tenis stołowy.

W Czaplinku jest również „Salos” Czaplinek (młodzież salezjańska), który posiada sekcję w takich dyscyplinach jak: koszykówka, siatkówka, tenis stołowy.

Czaplinek był trzykrotnie organizatorem Inspektorialnych Igrzysk w latach 1996, 1998, 2001 oraz w roku 2004 organizował Ogólnopolskie Rozgrywki Animatorów Sportowych.

Ciekawostki:

W Czaplinku podczas II wojny światowej mieszkał Iwan Sołoniewicz, rosyjski pisarz, który w 1934 wraz z synem Jurijem i bratem Borysem zbiegł z gułagu w rejonie Karelii i przedostał się do sąsiedniej Finlandii.


Źródło: Wikipedia

Izba muzealna

W 1997 na terenie Czaplinka została otwarta Izba Muzealna. Jest to miejsce przedstawiające historię Ziemi Czaplineckiej. Zajmuje się popularyzacją dziedzictwa kulturowego oraz jego badaniem. Wśród zbiorów znajdują się pamiątki związane z Papieżem Janem Pawłem II. W 2004 roku Ojciec Święty w prezencie dla gminy Czaplinek przekazał obraz. W Izbie Muzealnej znajdują się również narty, na których uczył się jeździć Karol Wojtyła. Zbiory muzealne zawierają pamiątki związane bezpośrednio z historią miasta. Przede wszystkim, są to pocztówki, mapy, stare wydania gazet Tempelburger Stadt – und Landbote”, a nawet butelki, pochodzące z przedwojennych browarów. W Izbie Muzealnej można zobaczyć także stałą ekspozycję „Prosto ze strychu”. Wśród pamiątek znajdują się tam przedmioty codziennego użytku, pochodzące z XIX i XX wieku. Dzięki nim, można wyobrazić sobie jak wyglądało wówczas życie w miasteczku. Przyrządy do wyrobu ciasta, wagi, nosidła na wodę czy krajalnice do chleba to tylko niektóre eksponaty, zebrane w zbiorach Izby Muzealnej.

Mały kościółek

Przebywając w Czaplinku warto odwiedzić kościół parafialny pw. Świętej Trójcy. Zlokalizowany jest przy ul. Moniuszki. Mieszkańcy nazywają go potocznie małym kościółkiem. Przypuszcza się, że budynek został wzniesiony w XIV wieku. Stoi na wzgórzu Kazimierzowskim, w miejscu gdzie znajdował się zamek zakonu templariuszy i joannitów. Wokół kościoła znajduje się wysoki, kamienny mur. W pobliżu rosną sędziwe drzewa. Podczas budowania kościoła wykorzystano elementy zarówno stylu romańskiego, jak i gotyckiego. Przykładem tego pierwszego może być typowa, ciężka, kamienna budowa. Obecny wygląd kościoła nie odzwierciedla w pełni jego pierwotnej postaci. Budynek był wielokrotnie odbudowywany z powodu pożarów. W Czaplinku znajduje się także kościół pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, który określany jest przez mieszkańców jako duży kościół. Budynek zawiera elementy stylu neoromańskiego oraz klasycystycznego. Pochodzi z XIXw. Podczas wizyty w nim warto zwrócić szczególną uwagę na zabytkowe organy oraz ciekawe mozaiki na ścianach.

Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego

rzymskokatolicki kościół pomocniczy należący do dekanatu Barwice i parafii Świętej Trójcy w Czaplinku.

Historia

Jest to budowla neoklasycystyczna z elementami neoromańskimi wzniesiona w latach 1829-1830 według projektu niemieckiego architekta Karla Friedricha Schinkla na planie krzyża greckiego. Świątynia została konsekrowana w dniu 24 października 1999 roku przez biskupa Mariana Gołębiewskiego.

Wyposażenie

Ściany we wnętrzu są ozdobione współczesną polichromią, wykonaną w 1954 roku przez Władysława Drapiewskiego, w prezbiterium znajduje się ceramiczna mozaika, powstała w latach 80. ubiegłego wieku, natomiast w bocznych ołtarzach są umieszczone drewniane rzeźby wykonane przez czaplineckiego artystę, Edwarda Szatkowskiego. Na jednej z empor znajdują się neogotyckie organy zbudowane przez szczecińską firmę Barnima Grüneberga.

 

Sławogród

Niecodzienną atrakcją turystyczną, znajdującą się na terenie Pojezierza Drawskiego, jest Sławogród. Obiekt ten zlokalizowany jest w miejscowości Czaplinek w pobliżu jeziora Drawskiego. Sławogród to rekonstrukcja warowni, pochodzącej z czasów wczesnego średniowiecza. Zwiedzając to miejsce można odnieść wrażenie, że przenosimy się w czasie. Wspaniała rekonstrukcja budynku oraz fortyfikacji mocno działa na wyobraźnię. Trudno znaleźć w Polsce bardziej wyjątkowe miejsce. Sławogród urządzony jest w taki sposób, aby oddawał charakter czasów średniowiecza. Znajduje się tam zagroda z żywymi zwierzętami, co na pewno będzie wspaniałą atrakcją dla dzieci. Obok chaty rosną zioła, które wykorzystywane są przez gospodynię do gotowania wywarów i sporządzania leków. Kobiety zajmują się tkaniem. W kuźni natomiast można zobaczyć jak pracuje kowal. Każdy odwiedzający może także udać się do najstarszego mieszkańca grodu, który opowiada niesamowite historie. Wizyta w Sławogrodzie na długi czas zapada w pamięć.

 

Copyright 2012. Free joomla templates |